PERSEMBE MASALI

Bir perşembe akşamıydı..Hava yüzünü aya dönmüş, hafiften bir rüzgar esiyordu.. Dakıkalar geçsede rüzgar esmeye devam ediyordu.. Sanİyeler hatta saliseler inadına buna şahit oluyordu.. Dolunay tüm alımlılığıyla rüzgarla dans ediyordu adeta.. öylesine bir dans değildi bu!..Hani dillere destan olacak cinsten..Yıldızlar bile onlar icin saklanmayı seçmişlerdi bu gece.. Hiç bıiri yoktu, kayıptılar bu gece..Karanlığı aydınlatan ayıran tek şey dolunaydı..Sokak lambaları mı? Onlar sadece ışıktılar.. Daha öteye gidemediler.. Sadece kendi diplerini aydınlatabildiler..Derken gün ağarmaya, günlerden cuma olmaya başladı.. Dolunay git gide yok olmaya rüzgarsa -öfkesinden olacak ki- şiddetini arttırmaya başladı.. Bu defa yıldızlar yerine dolunay kaybolmayı seçmisti.. Günün ilk ışıklarıyla kendini gösteren güneş inat edercesine parlıyor, dalga geçercesine ışıklarını yayıyordu.. Sonra rüzgar da umidini kesip vazgeçti herşeyden, esmekten, dans etmekten.. Ve akşamı beklemekten başka çaresinin olmadığını anlamıştı..

Öncelikle imla kurallarını gözden geçirip tekrar göndermeni rica edeceğim. Yorumu sonrasında yapmayı düşünüyorum...

hatalarımı duzeltmeye calıstım.Umarım basarılı olmusumdur..

eevt artık edebi
anlamda değerlendirelebilir bir metin olmuş...

akıcılık en göze öarpan yanı. içten gelen bir dürtüyle yazıldı belli. ama daha ii kurgulanıp bir parça daha uzun yazılabilirdi.

tebrikler...

yeni yazılarını bekliyor olacağım...

boyle dusunuyor olman sevındırdı benı.tesekkur ederım..

ben oturdum bu perşembe akşamının hangi perşembe olduğunu düşünüyorum. Bebişim çok beğendim yazını çok güzeldi... Ama umarım o yıldızlar cidden kaybolmuştur yani gözyaşları sebebiyle gözükmüyo durumda değillerdir. Ne diyim başarılarının ve şiirlerinin, yazılarının devamını diliyorum.... duygu yüklü bebişim benim

o persembeyı bılemezsın.. oylesıne bır pesembe de degıldı zaten... masal gıbı dedıgım gıbı..

yorumların ıcın tesekur ederım..